SCRAMMBLEDEGGS

Alam kong tinatanong mo kung saan ako kumukuha ng kapal ng mukha para mag astang writter.Sige,papaliwanag ko kung bakit ko ito ginagawa pero liliwanagin ko na hindi ako WRITTER,hindi MANUNULAT,hindi MAKATA at higit sa lahat hindi iba sa karaniwan.Ako lang yung nakilala mong ako.Walang daya,walang panlilinlang.Ako lang talaga.

Inspirado lang ako ng mga bagay na nakikita ko sa paligid,mga bagay na nakikita mo rin.Hanga ako sa mga nagsusulat ng kanilang sariling blog,maraming marami na akong nabasang blog.At marahil dahil dun,narito na ako para mag sulat ng sarili kong blog(kahit hindi ko alam ang definition kung ano ba ‘tong BLOG!)astig ang tunog-BLOG!Para lang pintong isinarang bigla.BLOG!para lang batang tulog na nahulog sa higaan.BLOG!Para lang ulo kong iniumpog sa pader….

Kung writter ang gagawa ng BLOG,malamang,dadalhin ka nya sa lugar na hindi mo pa nakikita ni sa panaginip mo,pag iisipin ka nya ng mga bagay na hindi mo makukuhang pag isipan,mamamangha ka sa nakita nyang nakita mo rin sana kung naging writter kang katulad nya.May tapang ang bawat salita nya.May lakas at paninindigan sa bawat talatang kanyang tutuldukan.Paiibigin ka nya ng kanyang tula at pag aalabin ang damdamin mo ng bawat salitang kanyang bibitiwan.Yan ang WRITTER…malaya syang pinanganak para palayain ang kaisipan ng iba.Tapat ang bawat akdang sinusulat,nag iiwan ng pangangarap at pag asa sa puso ng mambabasa.Gumagawa sya ng awit na nagbibigay ngiti sa puso ng bawat isa.Dakila ang tunay na WRITTER.

Sa kabilang banda,eto naman ako.Inggitero kaya nag susulat.Walang eksaktong patutunguhan ang mga paksa.Laging may pag aalinlangan ang sinusulat,walang tapang para makialan o marahil ay sadyang walang paki alam.Nangangarap na magkaroon ng mambabasa at natatakot na mag karoon ng mambabasa.Pero sadyang matigas ang mukha at may lakas ng loob para ipagpatuloy ang kalokohang naiisipan.’Di ako writter at kailanman di magiging writter.Kulang ako sa kaisipan na magpapabago ng buhay ng iba sapagkat sablay din ang aking buhay.’Di perpekto na parang mga naiisipan kong isulat.

Alam kong marami rami na rin akong naging kaibigan sa Net at sa totoong buhay na nakilala at nawala at natagpuang muli dito sa friendster.Sila yung makakabasa nito kung saka sakali na maisipan nilang basahin ang mga pinagsususulat ko dito.Sila ang dahilan kaya ako nagsusulat.Baka mas makilala nila ako sa paraang ito.Baka mas tumaas nang bahagya ang pananaw nila sa kasalukuyan nilang pagkakakilala sa akin.Baka mas pumogi ako sa paningin nila.He he.Mga dating kamag aral sa highschool at college.Kapit bahay at kasamahan sa trabaho.Mga on-line friends na nakadaupang palad at di pa nakakadaupang palad.Mga iniibig at inibig ng lihim,at higit sa lahat,mga hindi ko kilala na dito ko lang nakilala sa BLOG.Salamat po.

Kung kulang man sa alat at tamis o anghang ang isinusulat ko,lagi naman itong mananatiling totoo o malapit sa katotohanan.Posibleng hindi sa katotohanan na inaasahan mo o sa katotohanang alam mong iba sa katotohanang alam ko.Sa ganung pangyayari,sorry po.Posibleng di tayo akma ng iniisip pero tignan mo na lang yung bagay  na nagkakatugma tayo.Kung sadyang nalabag ko ang pananaw mo,maari mo akong itama.’Di ako mapagmalaki at hindi sarado ang isip ko.Lagi akong may oras para mag aral mula sa buhay mula sa iba’t ibang taong mas naging dalubhasa sa bagay na kanilang pinag daanan.

Ngayon,alam mo na ang dahilan.Huwag kang magbabago.Magbasa ka pa rin at salamat kung itong BLOG ko ang iyong napili.Ayoko lang kasing titigan anglapis na may matulis na tasa,mahaba at may pamburang walang pingas.Mas gusto ko syang makitang maikli,pudpod ang tulis at halos maubos ang pambura.Doon ko lang makikita na sya ay sumubok,nagkamali,pinilit itama ang kanyang pagkakamali at nagkaroon ng saysay ang kanyang pagkalapis…

Hilig ko rin ang gumuhit,para sa mga nakakakilala sa akin,mas mahusay daw ako sa paraang ito kaysa sa anupang talento na nagagawa kong pilit…nagsusulat ako ng mga lathalain noon sa pampaaralang peryodiko,nagawa ng komiks na may sariling bida at istorya,gumagawa ng tula,nag bubuo at nag didibuho ng kung anong bagay mula sa piraso ng bato o putik at nag gugupit ng kung ano anong retaso o papel at karton upang bigyang buhay sa piraso ng likhang sining na ako lang ang nakakaintindi…

Isa ito sa marami kong libangan na lagi kong  ginagawa.Siguro sadyang laki lang ako sa Batibot at mga Komiks kaya masyadong nahilig ako sa pag kukuwento,pagsasalaysay ng istorya at pag gawa ng mga bagay na pangbata.Yun kasi ang usong uso nung kamusmusan ko.

Eto yung panahon na ang mga bata ay marunong pang mag laro ng tumbang preso,syato,patintero at 5-10’s…taguan at kwentuhan ng nakakatakot kapag brown out,di pa uso ang PSP at playstation at sing mahal ng ataol ang family computer para maka paglaro ka ng super mario,contra,pacman at galaga…

Alam kong may bahagya akong talento sa pag guhit noon ng nag simula akong gumawa ng mga komiks kasama ang mga kaibigan ko’t kamag aral(Edcel…asan ka na kaibigan?)Grade 3 kami noon at sa ginupit na manila paper namin gagawin ang komiks na iipunin naman ng kaklase naming mayaman kapalit ng laruan na dadalin nya.(Siguro ipagmamalaki naman nya sa ibang kalaro niya sa kanila na sya ang gumawa nang komiks pag uwi nya…at malamang walang sasansala sa kanya kung bibigyan nya rin ng mga laruan ang mga papabilibin nyang kalaro…)At dito nagsisimula ang pulitika sa kamusmusan pero dahil hindi tungkol sa pulitika at panunuhol ang kwento ko,babalik na ako sa gusto kong iparating sa mga mambabasa…

Balik sa komiks…3rd year high school ako nang makilala ko si Jassean Bayben,sya naman ang naging partner ko sa pag gawa ng comics inspired ng xmen at marvel sa amerika.Di ko na matandaan ang pangalan ng super heroes group na ginawa namin pero iyon ay base sa grupo naming magkaka eskwela at magbabarkada at ang mga super villains naman ay ang mga kinaiinisan naming mga kaeskwela din at karibal na barkada.Dito naman nagsisimula ang partido ng politika pero again,di na naman iyan ang kwento ko…si Jeassen po ay walang iba kundi si Troll Warlord sa featured friends ko…(tol paki refresh mo naman yung tungkol dun sa comics na ginagawa natin nung third year…)

Nagpatuloy akong gumawa ng komiks sa Meralco Foundation pero this time,wala na akong mga talentadong ka partner dahil natuklasan ko na ang talent ng mga taga MFI ay pang seryosong talent tulad ng teatro,paintings,poetry,dancing,singing at may ilang walang talent maliban sa magbasa at mag solve ng derivative at limits at hanapin ang value ng X,Y at Z…

Sa URC,nagawa pa rin ako ng komiks pero may halong politika na ang tema kung kayat pinagbawalan ako ng boss ko na lumapit sa blangkong papel kung may hawak akong anumang maaaring ipang sulat…

At yan ang istorya ng aking pag guhit.Ito nga palang mga gawa ko ngayon ay ginawa ko sa paint sa PC gamit ang mouse button na natuklasan kong alternatibo sa lapis pentel ballpen uling dahon at kung ano ano pang pwedeng ipang guhit.

P.S.;minsan nahuli ako ng kasama ko na natuluan ko ng laway yung drawing ko dahil nakatulog ako sa pag iisip kung gaano kalaki ba dapat ang butas ng ilong ng drawing kong babae…pinuri niya ako at sinabing di nya akalain na kaya ko rin palang mag drawing gamit ang pumatak na laway sa bibig ko….