SCRAMMBLEDEGGS

Nakatayo,nakatanghod,nakatanga,nagmamasid,nakikiramdam at nagmumuni…wala akong iniwan sa karamihang tao sa paligid ko tuwing nag iisa at walang ginagawang importante.Witness lang sa paglipas ng oras na hindi ko napapansing gumagalaw maliban sa mga bahagyang pagtingin sa pambisig kong relos…

Sarado ang tindahan sa tapat ng bahay…pangalawang araw na itong sarado.Wala ang mag asawang may ari dahil ang dinig ko ay naaksidente sa motor at kasalukuyang nasa pagamutan at nagpapagaling.Naglalaro ang kanilang anak na sa tantya ko ay edad apat na taon.Hindi marahil alam ang nangyari sa kanyang magulang.Sana naman hindi grabe kasi mga kaibigan ko ang mag asawa.Lumingon sa akin ang bata sabay mostra sa eroplanong pinaglalaruan na pinaglalayag nya sa hangin habang hawak ng kamay.Nginitian ko sya at gumanti sya ng ngiti.Naisip ko na posibleng tinatanong rin nya sina tita at tito nya kung nasaan ang mama at papa nya.Na siguradong di bibigyan ng katotohanan na sagot dahil hindi pa rin naman nya maiintindihan ang nangyari…o kung sa akin,iiiwas ko sya pag aalala…gagawa ako ng kwentong di ikalulungkot ng bata nyang puso…

Mabilis ding gumalaw ang pila ng trycicle na walang pagod sa yao’t parito sa paghahatid ng mga pasaherong sasakay ng jeep sa labasan papunta sa kung saang pupuntahan.Ganito lagi pag umaga.Kailangang bitiwan ang almusal para isakay at ibyahe ang pasaherong nagmamadali lagi.Iwanan ang tasa ng kape na dun na rin hinihigop sa pila upang balikang malamig na o kung mas minamalas,hinigop na ng kasamahang di man lang naisipang umorder ng sariling tasa ng kape na serbisyong binebenta naman ng isa ko pang kapit bahay.

Nandoon sa gilid ng bahay ang nanay ko na abala sa kanyang daily routine,pagpapakain ng manok,pagdidilig ng halaman kung minsang naging madalang ang patak ng ulan,at pag hihiwa hiwalay ng mga dahong gulay na binili nya sa palengke para ipakain sa alagang hamster na tinamlayan ko nang alagaan kase namatay yung inahing babae pagkapanganak at ang natira ay dalawang lalaking hamster na anak at ang asawa nyang barakong hamster.Ngayong di na sila dadami,naisip kong pointless nang asikasuhin kaya nanay ko na ang nag aasikaso.

Sa sulok ay ang aso naming si Dao na ipinangalan namin sa sikat na miyembro ng F4 nung kasagsagan ng F4 fever.Mga anim na taon na siguro sya…pigtal ang isang pangil sa baba ng bibig,may record na puro talo sa labanan ng mga aso sa tapat ng bahay,malinis na record ng pangangagat na ikinatuwa ko.Asong walang tapang sa katawan,yan ang magandang description sa kanya.Kahit may pumasok na akyat bahay dito,siguradong di man lang mangingimi sa kanya kung kilala nila ang pagka aso nitong si Dao…paulit ulit lang itong magkakawag ng buntot,nganganga,mag iinat at bahagyang tatahol para lang siguro ipaalala sa akin na kahit papaano ay buhay syang aso.

Mga halamang alaga rin ng nanay ko,orchids na iba iba…at kung anong mga halamang di ko naman alam ang tawag dahil karamihan ay galing sa bundok at kagubatan ng Mauban,Quezon na laging pinupuri ng mga mahihilig din sa halaman na taga rito na alam kong ikinatutuwa ng nanay ko dahil sya lang yata ang may ganitong halaman sa lugar namin.Minsan ko na sa kanyang sinabing illegal ang pag ta-transfort ng flora ang faunas mula sa mga gubat.Wala kako syang permit sa DENR at kapag nahuli sya ay makukulong kaya tinigilan na nya ang pag kuha kapag nagpupunta sila dun sa kaingin ng tatay ko sa Mauban,he he!

Pag tapos ng sight seeing,papasok ako sa bahay,sisilipin ang anak kong natutulog,na parang laging sabik sa tulog,iniisip ko kung saan sya dinadala ng panaginip.Tanda ko nuon na kapag bata ka pa raw at walang sapat na isip,kalaro mo ang mga anghel sa pagtulog.Gusto ko nang maniwala dahil may mga pasingit singit na ngiti sa labi nya habang natutulog sya.Sana nga ganun ang lahat ng natutulog kahit hindi na bata.

Kaso ang katotohanan,kapag nag simula ka nang magkaroon ng sapat na isip,nililigalig ka sa pagtulog ng damdamin mo tungkol sa mga bagay bagay na kinatatakutan mo at ikinatutuwa.Yun daw ang paraan ng Diyos para suriin mo yung sarili mo at kausapin ka nya.Ewan ko kung kasama dun sa paraang yun yung wet dreams.Wha ha ha!!!Yun siguro ang dahilan kaya di ako nananaginip.Ayaw na ako kausapin ng Diyos mula nang tumigil ako sa paniniwalang may langit at impiyerno kapag namatay ka na naghihintay depende sa nagawa mo habang nabubuhay ka.Eto lagi ang topic minsan ng mga intellectuals kong workmates sa trabaho.Religion at langit at impiyerno at kaluluwa at paghuhukom at…lahat ito hindi ako intresado….

Papasok ako sa kwarto at bubuksan ang pc at mag susulat…

Sa obserbasyon ko,at pagtungin at pagsusuri,nagkakalakas ako ng loob mag bahagi ng kwento…

Sapat na itong dahilan para gumising sa umaga…maging sensitive ng konti sa paligid,makita ang paligid na ginagalawan.Ngumiti at sulyapan ang mga taong minamahal,at mangarap ng mas magandang bukas para sa kanila…

This entry was posted on Monday, October 27th, 2008 at 2008-10-27T18:44:30-07:00:6 pm and is filed under Mga Kwentong Windang. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.