ANG BATANG TUKMOL,PAPALA-PALAKPAK!

kay…
….ang iyakin

kung patak ng luha mo’y mamisong nalalaglag
at alkansiya ang aking panyong nakalatag
makabibili na ako ng sariwang bulaklak
na makapagbibigay-ngiti sa iyo at galak

kung bawat pag-hikbi mo ay may along hahampas
at bundok akong sa tayog-sa langit ma’y lampas
madudurog ako’t papantay sa dalampasigan
at nang hinanakit mo ay aking mabawasan

kung buntong hininga mo ay hanging habagat
at ako’y isang bangkang naglalayag sa dagat
hampas mo’y sasabayan kung saan man mapadpad
masawi ma’y ligaya kong ikaw ay aking nakapalad

ayokong makita kang may lungkot sa mukha
at sa sulok ng mata’y may namumuong luha
sapagkatang ang puso ko’y nagmamahal sa iyo
na lihim kong kinukubli sa panyong alay ko…

'sabi ni peter pan,namamatay ang mga fairy kapag 'di ka naniniwala sa kanila...'

‘nanghihina at namamatay ang mga fairy kapag ‘di ka naniniwala sa kanila….sabi ni peter pan’

Comments 1 Comment »

tenk yu...tenk yu...ang babait ninyo...tenk yu!

tenk yu...tenk yu...ang babait ninyo...tenk yu!

Ako si Kid.Hindi mo ako kilala o hindi pa naririnig ang anumang kwento ng aking katauhan.Sa iyo,isa lamang akong pangalan.Walang halaga at handang kalimutan sa oras na banggitin ko sayo kung sino ako.Hindi na iyon ang mahalaga sa akin.Kahit ang isasalaysay ko sa iyo ay handa mo ring limutin sa oras na matapos mong marinig ang kwento ko.

May kwento ng kadakilaan,may kwento ng kabayanihan.Ang ganitong
kwento ay hindi agad nalilimutan.Ang pangalan ng mga nasa kwento ay hindi rin agad humulagpos sa isipan ng nag iingat ng gayong
kwento.Ngunit hindi ang aking kwento,hindi ang aking pangalan.Sapagkat anumang sandali,ako’y iyong kalilimutan…

Ako si Kid.Isang araw ng sabado,pinasok ko ang StarBucks sa Festival Mall.Kilalang tambayan ng mayayaman at nagpapanggap na mayayaman.Dala ang isang mabigat at maumbok na bag,ipamumukha kong kaya kong gawin ang hindi pa nagagawa ng sinumang katulad kong ipinanganak ng labandera,lumaki sa squatter area at habang buhay na commuter ng public transportation vehicles na hindi aircon.

Ako si Kid.Invisible ako sa mata ng mayayaman at mayayabang na naroon isang araw ng sabado.Tuloy tuloy ang hakbang ko mula sa pintuan hanggang sa counter ng StarBucks.

‘What’s your order,sir?’

Nilabas ko mula sa aking dalang bag ang isang tasang walang
laman.Pinatong ko sa nangingintab na pasi-mano sabay tulak palapit sa namamanghang service crew.

‘Just plain hot water,please!’

Libong ulit ko nang minaster sa utak ko ang linyang ito.

‘Sir?’

‘Can i have hot water in that cup please?’

Daang beses naman ito.
First time na may humingi sa kanya ng hot-water.Nag-aatubiling kinuha niya ang tasa at nilagyan ng mainit na tubig habang nakangiting tumitingin-tingin sa ilang kasamahan niyang naroon.Binalik niya ang tasang may tissue na ngayong nakasapo sa ilalim.Tissue ng StarBucks.

‘Thank you…How much will i pay for the…’

‘No,sir…we don’t charge for the hot water.Would that be all?’

‘Ah,yes…Thank You’

Kinuha ko ang tasa sabay lapit sa upuang nasa bandang gitna ng
lugar.Mula sa pagiging Mr.Invisible kanina,may ilan nang matang
nakakapansin sa akin.Nilapag ko ang aking maumbok na bag sa katabing upuan na lumikha ng ingay na lalong nagdagdag ng matang napa lingon sa akin.Umupo ako’t kinuha ang sachet ng 3-in-1 na kapeng binili ko ng 5.50 sa tindahan sa tapat ng bahay namin.Pantay matang pinitik-pitik ko ang balutan bago pinunit at isinalin sa tasa ng kapeng may mainit na tubig.Tinupi ko ang balutan ng pahaba ng ilang ulit saka ko ginamit na panghalo sa kape.Yumuko ako para langhapin ang amoy ng umuusok na kape.Dinampot ko ang tasa at bahagyang humigop sa pag-iingat na mapaso ang aking labi.

May ilan nang mata ngayong hindi na basta napalingon kundi
nagsusubaybay sa akin.Muli akong yumuko upang kunin ang mabigat na laman ng nakaumbok kong bag.Lumikha ulit ito ng ingay ng ipatong ko sa salaming lamesa ng StarBucks-Isang antigong Typewriter!

Nagsalang ako ng papel sa papel na lumikha muli ng ingay habang
iniikot ko ang flatten knob.

‘Krrrrkk…krrrkkk…krrrrkkk!’
‘Tak-tak-takatak-tak-tak!’
‘Kling’
‘Krrrrrrrrrkkkkkkkk’
Tak-tak-tak…tak-tak…’

Paulit-ulit na pinunit ng tunog ng antigong typewriter ang katahimikan ng daigdig ng mayayaman at mayayabang.Wala nang mata pa ang umiiwas sa akin.Lahat sila ngayon ay nakatingin sa akin.Paulit-ulit kong tinipa ang teklado ng typewriter na may dagdag na lakas upang gumawa ng mas nakari-rinding ingay.Pasalit-salit na pag tipa at pag-higop ng kape.

Ako si Kid.Isang araw ng sabado sa StarBucks Festival Mall sa Alabang,ginambala ko ang daigdig ng mayayaman at mayayabang.Kasama ng aking antigong typewriter at tasa ng 3-in-1 na kape,tinanggalan ko ng atensyon ang hi-tech na cellphone,palm pc’s,notebook pc’s at laptop ng mga mayayaman at mayayabang.Pinatigil ko sila sa kanilang ginagawa upang sa loob ng tatlumpung minuto,lingunin nila ang kinaroroonan ko at galitin ang kanilang kalooban sa pag gambala ko sa sagradong lugar nila.

Ako si Kid.Matapos kong isulat sa dalawang pirasong bond paper ang
kwentong ito,maingat kong ibinalik ang typewriter at tasa ng kape sa
aking bag bago tuluyang lumakad palabas sa StarBucks.

‘Nice move!’

Bati ng security guard na may ngiti ng paghanga sa labi nang dumaan
ako sa tapat nya.

Ako si Kid.Minsan…naglakas-loob.

cum,they told me...fuck fuck pakang-kang!!!

cum,they told me...fuck fuck pakang-kang!!!

There’s no alternative for coffee than coffee!
-Kid

Comments 1 Comment »

paru-parung papel at krayolang bulaklak

kapag ang tugma’y ‘di na mapag dugtong

at ‘di na masagot yaring mga bugtong

kung wala nang saysay katagang binibigkas

ako’y maglalakbay palayo sa iyong landas

kung pinsel at pintura’y di na makabuo

at puro dilim lang ang kayang idibuho

kapag mata at kamay ko’y di na magsabay

‘di ko na kailangan ika’y maging gabay

kapag ang hamon mo’y ‘di na pinapansin

at naduduwag akong ikaw ay harapin

kung wala na ang tapang sunggaban ang talim

ay lisanin na ako’t iwang naninimdim

kung nalalanta na ang hardin ng pag sinta

at ulan ay nagdaramot na pasariwaan pa

kung bukal ng pag-ibig ay tuyo na at said

kalimutan mo ako’t sa limot isilid

kapag ka sa lumbay ako ay sinanay

at habang kapiling ka,nariya’t karamay

kung ‘di rin lang kita mabibigyang saya

kamatayan mang iwan ka ay ikaliligaya…

minsan may isang tutubing karayom

tutubing karayom,sa nipis at kulay

nagpa ikot-ikot sa natutulog kong malay

paglapit sa akin diwa koy ginising

pagaspas ng pakpak ay tumataginting

‘di ko akalain katawan niyang manipis

ay magpapahirap sa akin ng labis

tinangka na hulihin sa kanyang paglipad

ako pa ang natangay sa kanyang pag usad

tutubing karayom sa nipis at kulay

ay tila latigong sa puso ay lumatay

lipad na mahinhin ‘di sukat isipin

may hatid na mahikang bumighani sa akin

hinahabol habol ng aking paningin

kung saan darapo na tangay ng hangin

pinagdarasal na kung abot ko lang sana

ang maging akin siya’y ikaliligaya

tutubing karayom sa nipis at kulay

nang dalawin ako’y naghatid ng lumbay

hindi ako handa’t walang maihandog

bulaklak na sariwang may bugso ng hamog

tuluyang lumayo na walang paalam

naglahong parang bula ang pinakakaasam

sa magagandang paro-paro’y di maipagpalit

tutubing karayom,puso ko’y dinagit!

Comments No Comments »

for every teardrop that rolls down in your face

if i still notice it and wipe it away

it is because i love you…

for every smile or laughter that i cause

if  i didn’t smile back or share laughing

it is because i just love to watch you being happy…

for every thought that i write or say to you

if you think i am trying to impress you

it was all that i am reaching out to you…

for each time you silently live your life away from me

if i never even try to ask you ‘how are you?’

it is because i’m glad that you can go all alone…

for every petals and flower bouquettes that you wish

if i never have given any of it

it is because i thought you have them in your heart…

for all the time that i say some foolish things

if it makes you sad and think that i don’t care

it was words where i safely say ’stay with me…’

in your kindness-i found refuge

in your silence-i found serenity

in your love-i learn the patience

in your truth i found the courage to live…

to accept the fact that we’re not meant to be

you’re a shadow that will always walk with me

i thank you for sharing with me the sunshine

i thank you for letting me dance in the rain…

Comments No Comments »

dahil may mga gabing malamig at sadyang nakakabagot…

dahil may mga nakababagot na kwento ang mga gabi…

dahil may nababagot na gustong mag kwento…

at may gabing gusto mong magbasa ng nakaka-bagot…

inihahandog ng scrammbledeggs publishing ang isang kwentong aantig sa natutulog mong pagnanasa…

gigising sa nahihimbing mong kamalayan…

at magpapainit ng iyong ulo…

Romeo and Juliet (the S.O.P.)

dahil may nababagot na gustong mag kwento…hahaha!!!

Your Money,Your Money not chuuuu!!!

Your Money,Your Money not chuuuu!!!

(Ringing tone ni Juliet isang hating gabi…)

Juliet:Hello…napatawag ka?kamusta?

Romeo:Naisip kita eh…baka kako gising ka pa…

Juliet:Uhmmm,oo…hinihintay ko nga rin na tawagan mo ako eh.

Romeo:Parehas pala tayo…kanina ko pa rin gustong makausap ka…

Juliet:Para namang  may sasabihin ka…

Romeo:Alam mo namang minsan,sapat na yung alam kong ikaw yung nasa kabila ng linya kahit ‘di ka magsalita…

Juliet:Wala rin kasi akong maikwento sa’yo eh…

Romeo:Pero sapat na sa akin yung naririnig ko ang mahinhin mong pag hinga sa kabilang linya…nagda-dagdag sa akin yun ng lakas para hindi mawalan ng pag asa na balang araw makakasama kita sa gabing ganito…

Juliet:Ako din…naniniwala ako na makakasama kita balang araw kaso ang layo mo…pero…

Romeo:Pero ano?

Juliet:Pero kapag kausap kita…parang andito ka lang sa tabi ko…

Romeo:Ganun rin ang pakiramdam ko,Oh Juliet!

Juliet:Oh,Romeo…ikaw ang bumubuo ng aking pagkatao!

Romeo:Juliet…hahayaan mo ba akong yakapin ka?

Juliet:Oo,Romeo…Oo!

Romeo:Hahayaan mo bang hagkan ko ng mahinhin ang iyong batok hanggang punong tenga habang sinasabi ko kung gaano kita kamahal?

Juliet:Uhhhmmm…ok lang…

Romeo:Hahayaan mo bang maglakbay ang kamay ko papunta sa…

Juliet:Eh,teka…saan ba papunta yang mga sinasabi mo?Ikaw ha…hihihi!

Romeo:Alam mo yung SOP?

Juliet:……..

Romeo:Nandiyan ka pa?

Juliet:Huh?!Ikaw ha…naughty ka!HiHiHi!

Romeo:Ano?!tayong dalawa lang naman andito eh…sige na…

Juliet:Nahihiya ako…’di ako marunong nun eh…

Romeo:Ako na ang magsasalita…makikinig ka lang at damhin mo ang bawat sasabihin ko…

Juliet:Ah…’di ba masagwa yun?

Romeo:Hinde…lahat ng mga friends ko ginagawa yun sa mga kausap nila sa phone kapag gabi…

Juliet:Ibahin mo ako sa kanila…’di ako katulad nila at wala pa akong karanasan sa SOP na sinasabi mo…

Romeo:Alam kong iba ka sa kanila Juliet…alam ko at batid sa una pa lang na na wrong send ka at naging magka text mate tayo…

Juliet:Ganun?Ang tagal na nun ah?Di mo talaga ako makalimutan…

Romeo:Kagabi lang kaya yun…

Juliet:Hihihi…uu nga pala!

Romeo:Ano?SOP na tayo…basta ako bahala…

Juliet:Sige…basta huwag mo isiping masama akong babae dahil gagawin ko lang ito para sa’yo…

Romeo:Oo…Juliet…Oo!

Juliet:Paano ba?

Romeo:Nakahiga na ako dito,Juliet…hinihintay na lang kitang lumapit sa tabi ko dahil kunwari galing ka sa labas ng kwarto…

Juliet:…..

Romeo:Nakita ko ang anino mong sumulpot sa pintuan…bakat ang hugis ng katawan mo sa manipis mong pantulog…

Juliet:Uu,naka nighties nga ako ng suot ngayun eh…hihihi!

Romeo:Dahan dahan kang lumapit…may kasabikan ang pagkakatingin mo sa akin…

Juliet:Grabe ka naman…ahaha!

Romeo:Isang malaki at matigas na saging ang tingin mo sa akin…

Juliet:ay!ganun?hihihi…

Romeo:Shhhh…isa akong saging…saging na gustong gusto mong isubo…paulit-ulit,Juliet!

Juliet:Oo,Romeo…nanamnamin kita sa aking dila…labas masok sa bibig ko…hihihi!

Romeo:Nakatayo ka na sa harapan ko…unti unti mo nang hinuhubad ang saplot mo sa katawan nang paisa-isa…

Juliet:…..

Romeo:Hindi mo inaalis ang tingin mo sa saging ko…may pagnanasa,may pananabik…

Juliet: uhhhmmmm…

Romeo:Dahil isa kang Matching!!!Isang Unggoy na Matching na sabik na sabik sa saging!!!

Juliet:Put…

tut…tut…tut!

Romeo: Hello?Andyan ka pa?

Romeo: Hello!?Shit!!!

Romeo: Hello?!

titi-tit-ti-tit!

titi-tit-ti-tit!

text message mula kay Juliet:

‘TngInaMo!’

Comments No Comments »

Oo,nabanggit ko na rin na ako ay mayroon nang Facebook account!Naki-sakay na ako sa ‘in’ kase sabi sa akin ng kapatid ko,pang next level daw ang Facebook at ang Friendster ay isa nang history!Teka,hindi history ang term nyang ginamit!Pang ‘masa’ daw…hindi rin pang masa!Eto ang eksaktong term…’Friendster?!…ewwww!

Sapat na yung ‘ewwwww’ para gumawa ako ng Facebook account.

Facebook.Home.Blah-blah-blah invited you to join “blah-blah-blah!”.Yung unang blah x3 ay ang name ng mga friends mo at yung “blah x3″ ay ang activities na kinahuhumalingan nya.Merong Friends for Sale,Farmville,MafiaWars,Dragonwars,at hindi ko na alam yung iba kung para saan at para ano.Ang gusto kong isalaysay ay ang tungkol sa laro o activities na pinagkaabalahan ko sa Facebook.Walang iba kundi ang…

FARMVILLE

Setting:Ikaw ay nagsawa sa hi-tech na buhay katulad ng internet,chat,friendster,facebook at cellphone kaya naisipan mong pumunta sa bukirin upang doon ay gumawa ng trabahong pambukid katulad ng pagtatanim at paghahayupan.

Game Start:Binigyan ka ng lupa  mula sa agrarian reform version ng Facebook upang paunlarin…binigyan ka rin ng pera pambili ng binhi(seeds) at ilang kagamitan tulad ng asarol(hoe) at karit(scyte) para sa panimulang pagpapa-unlad ng iyong kapirasong lupa.

Mechanics:Bubungkalin mo ang lupa gamit ang asarol,pipili ka ng butong itatanim na may takdang oras nang pagtubo at may kaakibat na xp points,presyo ng binhi at selling price ng binhi kapag inani mo na ito.Ang xp points ang magde-deklara kung anung level mo na para naman may ma-publish ka sa homepage ng Facebook mo,ang coins at money ay suma ng puhunan at kita na gagastusin mo along the way ng pagbubukid at pambili ng ibang gamit na magpapadali ng iyong trabaho.

May oras ang mga tanim at depende sa klase,presyo at kaakibat na XP o experience points ang tagal ng pagpapatubo hanggang sa pwede mo na itong anihin.Iba-ibang klase ang binhi na pwedeng pag pilian depende sa available mong oras para ito ay balikan upang anihin.Dito na pumapasok ang time management.Kailangan balikan ang tanim sa takdang oras ng pag aani kung hindi,dedbol ang halaman mo at ito ay hindi na pwedeng pakinabangan.Kaya dapat isa-alang alang dito ang iba mong gawain tulad ng skedyul sa trabaho o eskwelahan,dadaluhang pagtitipon,at iba pang pinagkaka-abalahan sa totoong buhay.Oo,umabsent ka na!

Added fun ang pag-a-add ng kapitbahay.Sila ang mga friends mo sa facebook na na naglalaro rin ng larong ito.Maaaring magpalitan kayo ng mga hayup,puno o kung magpapakatotoo ka katulad ng ugali mo sa totoong buhay,tatanggap ka na lang ng tatanggap ng mga regalo nilang ito at hindi kailanman mamimigay.

Ganun din ang mechanics sa paghahayupan.Lahat ng hayup ay may kaakibat na oras ng pag-aani ng balahibo,gatas,itlog,truffles(anu to sa tagalog?) at etc.

Pwede kang magdagdag ng puno,bakod,churn,toolshed,picnic table,puntod,bandera,barn,bahay,sugalan,bakod,traktora na iba ibang silbi at kulay etc. etc. etc.

Objective: Pagandahin ang bukid,kumita,palawakin,bumili ng mga gamit at mag level up at achievements para may ma-post sa Facebook account maliban sa pagsasabi araw-araw ng ‘Badtrip! sa Facebook wall mo.Gawin ito ng walang humpay at gawing daily habit hanggang sa rayumahin ang daliri kakapindot,mapasma,ugatin at magka-kalyo at tibak katulad ng sa totoong magsasaka.

Ang Game Rating ko sa FarmVille: 3 out of 5!!!

ito ang farmville ko!

ito ang farmville ko!

Mas masaya sana kung…

1.)Maari kang gumawa ng masama sa kapit bahay mo katulad sa totoong buhay.Halimbawa,lilipat ka sa bukid nya para lasunin ang mga alaga nyang hayup,silaban ang bahay,sunugin ang pananim at patayin ang kakumpitensya sa negosyo para makapag deklara ng mas mataas na market price!

2.)May option dapat na pwede mong katayin ang mga alagang hayup kapag trip mo,mag illegal logging ng mga puno,at i-convert sa Mall o subdivision ang bukid mo kapag tinatamad ka na.

3.)Maaring mag tanim ng marijuana at cocaine plantation sa lupang sinasaka at may option na gamitin ito ng karakter mo o ibenta sa sindikato.

4.)Pwede dapat kumuha ng low level friends hindi bilang neighbor kundi alipin na pwede mong alipinin sa mga gawaing nakakapagod tulad nang walang humpay na click sa mouse.

5.)Dapat nagkakaroon din ng mga baha tulad ng sa totoong buhay at masisira ang lahat at mag kakaroon ng evacuation center na tatawagin nating…YoVille.

6.)Sinong ungas ang mag-aalaga ng elepante para sa mani na gagamitin sa circus?

7.)Dapat pwede ring mag asawahan ang mga hayup para dumami.

8.)Pwede ring mag asawahan ang mga karakter para dumami.

9.)Nagiging conjugal property ang bukid ng karakter na mag-asawa para iisa na lang ang magta-trabaho at hindi ang lalaki yun.

10.)Pwedeng kamkamin ng mga hacienderong politiko ang lupa ng magbubukid at magkakaroon ng pag-aalsa upang labanan ang sistema katulad ng sa totoong buhay.

Kung ganyan ang farmville,malamang na absent na ako sa trabaho ko at hindi na nagawa pang isulat ito.

Sa susunod…

Facebook presents MafiaWars!
(Ang karimarimarim,kakilakilabot,kasuklam-suklam kalagim-lagim,kasindak sindak at pagkadilim-dilim na mundo ng sindikatong abala sa nakayayamot na pagki-click pa rin ng mouse…the Godfather tells you to come back!!!)

Comments 1 Comment »

After 2 years nang subscription sa plan 777 ng Digitel with Landline na para ring wala,anu nga ba ang nangyari sa ‘buhay-google ko’?Yan ang aking iku-kwento ng may lubos na kaligayahan.Read on!!!

Natuto akong mag chat.I met a lot of names that becomes faces and turned to real friends.I met a lot of friends that turns to faces and eventually to just names.Hello nga pala sa lahat ng kaibigan specially yung patuloy pa ring sumusubaybay sa ‘libingan’ kong ito.Libangan sana sasabihin ko pero mas maganda yata yung term na libingan since dito ko nililibing ang lahat ng kwento at shit na naiisip ko.

Dito ako natutong mag ‘Pokker’ at hindi ko akalain na magiging adik ako sa sugalan on-line.Walang natalo sa akin at wala akong napanalunang cash.Nanalo ako ng paraan para palipasin ang oras ko at natalo rin ako ng importanteng oras na ginamit ko sana sa importanteng gawain.

Nakipag-barilan ako bilang Special Forces.Naging sniper,assault specialist at back-stabber ng mga uhuging bata na nagsusunda-sundaluhan din sa network games na ito.Ito ang dalawang laro na patayan,barilan at saksakan pero kulang sa violence at gore.Walang dugo at walang kalamnang napupunit.Ang SF at WarRock!

Pumatay ako ng higanteng ipis,troll,punk,rock-en-roll at kulugo sa Cabal(dalawang araw ko lang yata ‘to nilaro).

Gumawa ng Friendster account at nag-add ng 237 friends,naglagay ng anim na featured friends,nag comment ng kung ano-anong  greetings at nagpadala ng message sa kung sino sinong kaibigan.Gumawa ng blog,nagsulat,naglagay ng artworks at nakibasa at naki-view ng blog at profiles ng kung sino-sino.Nag-grab ng isang ’special photo’ at nag share din yata ako ng tatlong pirasong picture ko.

Nanood ng ‘Moymoy Palaboy’ sa YouTube,tumunghad ng scandal sa RedTube,sumali sa kung anu anong site na may kinalaman sa mga hilig ko sa buhay,nag-download ng mga Mp3,Mp4,Mp5,Mp6 at kung ano anong empi files at kung ano-anong shit.Nakipagtalakayan sa kung saan-saang forum.Nakipag-debate kung bakit mas maganda ang tumira sa Mars kesa sa Earth,kung bakit mas magaling si Jacky Chan kaysa kay Buddha at nag suggest kung paano ire-recycle ang patay na tao.

Naging ‘Mafia’ wannabee at magsasaka sa Facebook.Hindi nakigulo sa Friends For Sale,at wala na akong ibang masasabi sa Facebook.

Tumanggap at nag-padala ng mga e-mails,nagbasa ng mga spam mails,tinesting kung ano mangyayari kapag sumagot sa mga spam mails at gumawa ng ibang e-mail address na nakalimutan ko na maliban sa nag-iisang gamit ko.

Natagpuan ang mga dating kaibigan,schoolmates,kamag-anak,nagpapapanggap na kamag-anak at workmates.Nakibalita,nag-kwento,nakinig at nagkunwaring nakikinig.

Sumali sa asaran,nakipag tuksuhan,nakipaghamunan ng away at natutong tumanggap ng sorry at mag-sorry.

Nakunsumi sa virus,nakunsumi sa anti-virus at natuto ng mga geek terms at mga typical ‘LOL’,'BRB’,'GTG’,'ASLN’ at ‘FY!’

Nakasira ng keyboard,naka-pudpod ng mouse at nakapundi ng monitor.Nag-aral mag-gitara gamit ang on-line tabs at chord guide.Nag-auction,nag-bid at natalo sa bid.

Sumuporta sa ‘Vilmanians’siniraan ang ‘Noranians’,sumali sa ‘Dating-Daan’ at naging supporter ni Manny Villar sa AKALAMO.com.(Hindi totoo ang apat kong huling binanggit!)

Nagmahal,nagpalaya,nagparaya at nanatiling nagmamahal.(Totoo yan!)

At…

Yan ang summary ng 2-years ko sa Buhay-Google’ on-line so far…

SHUTDOWN.

*************************************************************************************

SYSTEM RESTARTING…

Owwws,yun lang?!

Huwag na yun…

Sabihin  mo na kasi!

Nakakahiya,e…

Pag hindi mo sinabi ako magsasabi…

Ayoko,nakakahiya talaga…

Nag Camfrog din sya!!!

Puta,nakakahiya!Bat mo sinabi?Huwag kayong maniniwala,bintangero yan!

Aminin mo na kase!

Ok…Okeeyyyyy!!!Pero nag view lang ako at hindi ako nag show.Hayup ka…kung kelan malapit na eleksiyon saka mo ko siniraan!

FORCE SHUTDOWN.

to be continued…

Comments No Comments »

kwentong pantasyang walang katapusan
ang bawat gabi ng pakikipag titigan
inaaninag sa dilim kung kailan darating
ang kinasasabikang tulog na mahimbing

wala nang ginawa kundi ang magpuyat
kung kaya’t ang salita ay nangangayayat
walang tinig,walang hugis na dini dibuho
kundi kumpol kumpol na mga panibugho

isipang nagbukas,nag pipilit tumuklas
paano huhulihin ang damdaming nag aklas
susupilin nga ba ang namumuong tugma
at titik na sa puso’y tila nag didigma

sa paisa-isang bituing napupundi
ningas ng pag-asa’y biglang nagsisindi
ilang dakot ng salita,ilang parirala
ang katahimika’y baka maging tula

babati ang umagang hindi nagsasawa
ngingiti sa aking parang nanunuya
baligtad ang lahat na dapat na tuwid
angal ng bintanang ngayo’y pinipinid…

kay R.E. Jr. (sa kanyang kaarawan)

dre,anu pa ba ang aking masasabi
kundi isang happy birthday na matindi
di na kailangang magbitbit ng regalo
sapagkat lahat na yata ay nasa sa iyo

lovelife na makulay sing kulay ng rainbow
at yamang hindi kayang tapatan ng bangko
katawang lupa mo’y kinahuhumalingan
lahat nalalasing sa iyong kagandahan

sa bawat kwentuhan,ikaw ang pulutan
sa bawat handaan ikaw ay nariyan
dumating ka lamang kahit sa lamayan
ay nagiging piyesta ang kaligayahan

minsan nga pati ako ay nauuto mo
na sundin ang lahat ng bawat utos mo
mabuti na lamang nagising na ako
hindi bagay sa’yo ang isang katulad ko

tanggap ko nang akoy kalabit-penge
na laging umaasang tapunan ng ngiti
habang ikaw ay halos tumira sa parlor
tawas lang ang gamit ko sa aking body odor

kahit payatot ka,sobra pa ring sexy
at dahil beauty pa,marami ang envy
ikaw ay sadyang blessed,yan ang aking confess
at ang maging friend mo ay aking hapiness!!!

Comments 3 Comments »

nagtatampisaw ka sa kababawan ng aking puso
mga tawa’t ngiting hatid ng bawat pagbibiro
tag-araw na masaya ang minsang pagsuyo
kahit alam kong ikaw lamang ay naglalaro

naglalaro sa lalim ng mga gabing nag-iisa
nagtatakbuhan,naghahabulan tangi mong ala-ala
habang nananatiling panaginip pa rin kita
ay gigising ng paulit-ulit sa umagang wala ka

wala ka man,naroon sa piling ng ibang pag-ibig
ikaw pa rin ang lagi’t lagi kong bukang-bibig
tula’t tibok ng puso kong ‘di mo man naririnig
pangalan mo’y kanyang binibigkas,hinihimig

hinihimig ay pag-asa na walang katapusan
na baka balang araw ay muli mong balikan
ang lahat ng ala-ala nating iyong tinalikuran
pagka’t nagsawa ka sa munti kong kabaliwan

kabaliwang ibigin ang isang katulad mo
ngunit hindi maturuan ang puso kong ito
limutin ka mang pilit,diwa ko’y dumadako
sa landas ng puso mong tuluyang lumayo

lumayo sa akin ang mga halik mo at yakap
kasabay na naglaho ng pangako’t pangarap
parang nangyaring lahat sa iisang iglap
ang dati kong liwanag,nagsa-alitaptap!



Dearest Advan,
Naiinggit ako sa’yo.Sa kapayakan ng iyong pagkasapatos ay nakita mo ang silbi mo sa mundong ito.Hindi kita kasing gara,hindi kasing sikat ko pero nag uumapaw at buo ang iyong pagka-sapatos gayong ako’y nanatiling parang walang saysay at laging may kulang.Alam kong masama ang maging inggitero pero sinisiwalat ko lang ang damdamin ko sa pag liham sa’yo.Nawa’y mabigyan mo ako ng payo ng sa gayon ay magkaroon din ng direksiyon at saysay ang aking pagkasapatos.


Nagmamahal,
Chuck Taylor

Dear Chuck Taylor,
Bilang tugon sa iyong liham,ang tanging sagot ko ay simpleng puntos na maaari mong pagnilayan.Nagkakasilbi lang ang ating pagka sapatos kung natagpuan na natin ang ating kabiyak.Ito ang hindi lihim na katotohanan sa buhay natin na tinakdang may kapares.Hanapin mo ang takdang kabiyak mo at maglakbay kayo ng magkasama.Naway matagpuan mo sya sa takdang panahon.


Hangad ko ang kaligayahan mo,
Advan

Comments No Comments »

‘Everyday’s an endless stream of cigarettes and magazines…’
-Paul Simon

‘Nakakabagot ang tuwinang pangungulangot!’
-Dusing

Isang araw,habang bagot na bagot ako at walang ginagawa,naisipan ko na lang na pagurin ang bibig ko sa kangunguya sapagkat wala rin akong makausap ng matino.Pumunta ako sa malapit na tindahan upang bumili ng kornik.Eksakto,may dalawang piso akong nakapa sa aking bulsa.Dali-dali kong tinawid ang tindahan sa kabilang kalsada sa tapat ng bahay namin.Bumili ako ng dalawang supot ng kornik.Piso-isa,mga 25 piraso siguro ang laman ng isang supot.Bago pa ako tumawid pabalik,binuksan ko ang isa at tinaktak ang laman sa bibig ko.Tumawid ako habang nginunguya ang mga kornik.
Bubuksan ko na ang gate para pumasok ng may narinig akong sitsit sa likuran ko.

Psssst!Hoy!

Boses ng bata.Hindi ko pinansin.Tuloy ako sa pagbubukas ng gate.

Pssssst!Pengeng kornik!!!

Sino ba ang matakaw at pangahas na ‘to na gusto pa ng kornik?Nilingon ko ang tumatawag.Isang bata na pamilyar ang mukha pero ‘di ko kilala.

‘Lika,lumapit ka dito.’Utos ko sa kanya habang binubuksan na ang huling supot ng kornik na hawak ko.

‘Ilahad mo ang kamay mo at bibigyan kita’

‘Akin na lang yan lahat?’

‘Hindi pwede.Ilahad mo lang ang kamay mo!’Nakaramdam ako ng inis dahil sa kapangahasan niyang hingin ang natitirang kornik.

Lumapit at nilahad ng bata ang marumi niyang kamay sa harap ko.Unti-unti at maingat na tinaktak ko ang supot ng kornik sa kamay niya.Pa isa-isang pirasong nahulog ang butil ng kornik.

‘Tama na yan!‘Binawi ko ang pagta-taktak ng kornik.

‘Sampung butil?‘Tanong niya sa akin habang nakalahad pa rin ang kamay na may lamang sampung butil ng kornik.

‘Oo,hati tayo.‘Tugon ko sabay talikod para tuluyang buksan ang trangkahan ng gate.Malinaw kong narinig nang nginuya niya ang kornik.’Di na ko lumingon.

Pssssst,hoy!

Boses naman ng matanda.Pucha,mukhang eto yung nabasa ko sa horoscope ko kanina sa peryodiko.Capricorn-susukatin ngayong araw ang iyong pagtitimpi.Maging maingat sa ikikilos at sasabihin sapagkat bawat gagawin ay may magiging bunga.Nilingon ko ang tumatawag.Nakaramdam ako ng takot sapagkat hindi ko kilala ang matandang mukhang ermitanyong tumawag sa akin.

‘Ano po?’Magalang kong tanong habang ‘di pa rin nawawala ang kaba sa dibdib ko.

Unti-unting lumapit ang matanda.”Huwag kang lalapit!Huwag kang lalapit!!!”Sigaw ng utak ko.

‘Bibigyan kita ng sampung kahilingan dahil sa sampung butil ng kornik na ibinigay mo sa akin!‘May kung anong kapangyarihan ang boses ng matanda na parang umaali-alingawngaw katulad ng napapanood ko sa mga pelikulang may mga ganitong eksena.Ganun pa man,may kung anong kapangyarihan ang boses nya na nagbalik ng hinahon sa takot na una kong naramdaman.

‘Talaga po?Kayo rin yung bata kanina na binigyan ko ng kornik?‘Gusto kong isiping Wow Mali ito o Yari ka subalit may kung anong liwanag ang bumabalot sa matanda at talagang may echo ang boses nya!

‘Oo,subalit kailangang lahat ng iyong hihilingin ay walang masamang idudulot sa iyong kapwa at lahat ng ito ay tutuparin ko ng sabay sabay kung mapapatunayan kong busilak ang puso mo ayon sa iyong mga kahilingan.’

‘Opo,mabuti po akong tao at kay tagal ko na ring hinihintay ang ganitong pagkakataon!‘Tugon ko na may halong excitement sapagkat kombinsido akong totoo ang lahat ng nangyayari ngayon sa harapan ko.

‘Subalit hihilingin mo ang lahat sa loob ng isang minuto.Pagkatapos ng isang minuto,kailangan ay nakumpleto mo na ang sampung kahilingan mo at lahat ng iyon ay aking tutuparin kung iyon ay mabuti lahat ang intensiyon at walang halong kasakiman!’Dagdag ng kanyang makapangyarihang boses.

‘Papano po kung kulang?’

‘Hindi pwede…hindi matutupad.Sampung kahilingan sa isang minuto.Isang kahilingang masama ang intensiyon,hindi matutupad ang alin man sa sampu.Kung kulang sa sampu ay hindi rin matutupad!’

‘Pero napakabilis po yata ng isang minuto para sa sampung kahilingan?’

‘Kung sadyang dalisay ang puso mo,punong-puno ito ng mabubuting bagay na pwede mong hilingin!Simula na nang oras!Humiling ka na!’Makapangyarihang tinig nang pag uutos ang tono ng kanyang boses.Pinikit ko ang aking mga mata upang hugutin ang sampung kahilingan.

‘Pagalingin po ninyo ang lahat ng batang may sakit!‘Unang kahilingan ko.

‘Bigyan nyo po ng sariling lupa ang mga magsasakang walang sariling lupa at paunlarin ang buhay ng mga manggagawang pinahihirapan ng mga kapitalista!’Pangalawa kong hiling.

‘Tumigil na sana ang lahat ng digmaan sa lahat ng dako ng mundo!‘Pangatlo kong hiling.

‘Maging malaya ang mga nasa piitan dahil sa mga maling bintang!’Ika-apat na hiling ko.

‘Gawin ninyong matapat ang lahat ng pinuno sa buong mundo at gampanan nila ang kanilang tungkulin ng walang sariling interes!’Ika-limang hiling ko.

‘Wala ka pang hinihingi na para sa sarili mo…may tatlumpung segundo ka pa at limang natitirang kahilingan!’Singit ng ermitanyo sa makapangyarihang tinig.Nanatili akong nakapikit.

‘Gawin nyo akong mayaman na mayaman para marami akong matulungan!’Ika-anim.

‘Gusto kong magkaroon ng kapangyarihan na makalipad para makarating sa mga lugar na di ko pa napupuntahan!’ika-pito kong hiling.

‘Gusto ko ng talento sa pagsasayaw dahil hindi ako marunong magsayaw!’Ika-walo.

‘Nais kong makasama simula ngayon habang buhay ang babaeng pinakamamahal ko at alam kong alam mo kung sino sya!’Ika-siyam ko yung hiling.

‘Oo,kilala ko sya.Siya si…teka!Apat na segundo na lang ang nalalabi at isang kahilingan na lang…’Tugon at paalala ng  makapangyarihang tinig ng matandang ermitanyo.

Nakapikit pa rin ako.Kulang apat na segundo at isang kahilingan o hindi matutupad ang alin man sa mga nauna kong hiniling.Kailangang pakinggan ko ang laman ng puso ko at iyon ang aking hihilingin.

‘ISUKA MO YUNG HININGI MONG KORNIK!!!’

Dinilat ko ang mga mata ko.Wala na ang matanda at wala ni isa sa sampung kahilingan ko ang nagkatotoo.

Shit!Kaya mahirap mamigay ng higit sa tatlong butil ng kornik sa isip-isip ko habang papasok ng gate.

Badtrip!

Tinaktak ko ang natirang kornik sa bibig ko.Binasa ko ang supot ng kornik pagkatapos.Tita Corny Kornik.Ang corny naman!Bwisit!

Comments No Comments »